|
door Elly Zonneveld
|
|
Thursday 10 March 2005 |
HOE HET BEGON 
Tijdens onze rondreis door Indonesië in 1992 hebben wij prachtige dingen gezien. Maar ook omstandigheden waaronder mensen leefden, wat alle beschrijvingen tartte. Die armoede heeft ons zo aangegrepen dat wij die mensen zijn gaan helpen, zoveel als in ons vermogen ligt. In Noord Sumatra in de bergen ontmoette wij Ulina op een pasar (markt), een gehandicapt meisje met een klompvoetje.
Zij woont met haar ouders en broertje in een klein huisje in het dorpje Kabanjahe. Dat huisje heeft een golfplaten dak. Voor bescherming tegen de hitte is er binnen tegen het plafond gebruikt gemaakt van (dit leest u goed!) kapotte asbest platen.
Dit en nog meer armoede is zo onwaarschijnlijk in deze tijd, dat wij besloten een stichting te vormen met de naam van het meisje waarmee wij zijn begonnen:
STICHTING ULINA INDONESIË
|
Patrick Zonneveld